برویس چه مسئله‌ای را حل می‌کند؟
قرارداد هوشمند برای اجرای قواعدی ساده روی داده‌های موجود در همان لحظه مناسب است، اما بررسی انبوهی از تراکنش‌های گذشته یا انجام محاسبات سنگین روی زنجیره هزینه‌بر می‌شود. برای نمونه، یک صرافی غیرمتمرکز ممکن است بخواهد کارمزد هر کاربر را بر پایه حجم معامله او در یک دوره مشخص تعیین کند. محاسبه مستقیم این حجم در قرارداد می‌تواند به خواندن رویدادهای فراوان نیاز داشته باشد.
برویس محاسبه را بیرون از زنجیره انجام می‌دهد و نتیجه را همراه با اثبات رمزنگاری‌شده در اختیار قرارداد می‌گذارد. قرارداد به‌جای تکرار همه محاسبات، اثبات را بررسی می‌کند. این روش به توسعه‌دهنده امکان می‌دهد از داده‌های تاریخی زنجیره‌های پشتیبانی‌شده در منطق برنامه استفاده کند، بی‌آنکه درستی نتیجه را صرفاً به گفته یک سرور واگذار کند.
اجزای فنی برویس چگونه کار می‌کنند؟
یکی از اجزای برویس، هم‌پردازنده داده با اثبات دانش صفر است. برنامه ابتدا داده‌های موردنیاز، مانند وضعیت حساب، تراکنش یا رویداد ثبت‌شده در زنجیره را مشخص می‌کند. سپس محاسبه تعریف‌شده توسط توسعه‌دهنده روی آن داده‌ها انجام می‌شود. خروجی و اثبات مربوط به آن به قرارداد هوشمند می‌رسد تا قرارداد بتواند نتیجه را در تصمیم خود به کار ببرد.
جزء دیگر، Pico است؛ یک ماشین مجازی دانش صفر برای اثبات اجرای برنامه‌ها. مستندات برویس بر ساختار ماژولار Pico و امکان استفاده از مدارهای تخصصی در کنار اجرای عمومی برنامه تأکید دارند. این اجزا ابزار توسعه‌دهندگان‌اند. نگهداری توکن BREV به‌تنهایی به کاربر امکان اجرای محاسبات، دسترسی به داده‌های خصوصی یا استفاده خودکار از امکانات یک برنامه را نمی‌دهد.
شبکه ProverNet و نقش توکن BREV
ProverNet بازار انجام کارهای اثبات‌سازی در اکوسیستم برویس است. برنامه‌ها درخواست تولید اثبات ثبت می‌کنند و اثبات‌سازها، یعنی گردانندگان زیرساخت محاسباتی، برای انجام آن کار رقابت می‌کنند. طبق مستندات پروژه، این بازار برای کارهایی با نیازهای متفاوت طراحی شده است؛ از اجرای برنامه در ماشین مجازی تا پرس‌وجو از داده‌های تاریخی و تجمیع اثبات‌ها.
BREV واحد پرداخت هزینه خدمات ProverNet است. اثبات‌ساز برای گرفتن کار، توکن را سپرده‌گذاری می‌کند یا از سپرده واگذارشده استفاده می‌کند. دارنده توکن نیز می‌تواند سپرده خود را به یک اثبات‌ساز واگذار کند و طبق شرایط شبکه در سهمی از کارمزد خدمات او شریک شود. مقدار دریافتی به فعالیت و عملکرد اثبات‌ساز وابسته است و درآمد ثابتی برای سپرده‌گذار تعریف نمی‌کند.
کاربرد برویس در یک مثال
فرض کنید یک برنامه معاملاتی می‌خواهد به کاربرانی که در ماه گذشته حجم معامله مشخصی داشته‌اند تخفیف کارمزد بدهد. برنامه باید سابقه فعالیت هر نشانی را بررسی کند، حجم معامله را طبق قاعده خودش حساب کند و پیش از اعمال تخفیف از درستی پاسخ مطمئن شود. برویس می‌تواند بررسی سابقه و محاسبه را بیرون از زنجیره انجام دهد و اثباتی برای نتیجه بسازد.
در این مثال، قرارداد برنامه اثبات را بررسی می‌کند و سپس قاعده تخفیف را اجرا می‌کند. نتیجه همچنان به تعریف درست قاعده، انتخاب داده‌های مناسب و پیاده‌سازی صحیح قرارداد وابسته است. اثبات رمزنگاری‌شده نشان می‌دهد محاسبه طبق قواعد تعریف‌شده انجام شده؛ تضمین نمی‌کند که خود آن قواعد برای همه کاربران منصفانه یا بدون خطا طراحی شده‌اند.
حاکمیت و عرضه توکن
BREV در حاکمیت ProverNet نیز کاربرد دارد. بنا بر توضیح پروژه، دارندگان توکن می‌توانند درباره پارامترهایی مانند کارمزد بازار، اندازه مجاز اثبات و حداقل سطح امنیت رمزنگاری رأی دهند. اثر عملی این اختیار به سازوکار رأی‌گیری و مشارکت دارندگان توکن بستگی دارد؛ صرف داشتن BREV به معنی کنترل یک‌نفره بر شبکه نیست.
برویس عرضه کل BREV را یک میلیارد واحد اعلام کرده است. در برنامه تخصیص منتشرشده، سهم‌هایی برای توسعه اکوسیستم، مشوق‌های جامعه، تیم، سرمایه‌گذاران و ایردراپ در نظر گرفته شده است. بخشی از این سهم‌ها به‌تدریج آزاد می‌شوند. بنابراین برای فهم عرضه قابل‌دسترس، باید زمان‌بندی آزادسازی را جدا از رقم عرضه کل دید. برنامه مهاجرت ProverNet به رول‌آپ اختصاصی نیز مطرح شده است؛ کاربرد BREV به‌عنوان توکن گس آن شبکه به اجرای این برنامه وابسته است.
محدودیت‌های فنی و عملی
ساخت اثبات دانش صفر به منابع محاسباتی و زمان نیاز دارد. مدت انتظار و هزینه یک درخواست می‌تواند با اندازه داده، پیچیدگی برنامه و ظرفیت اثبات‌سازها تغییر کند. به همین دلیل، مناسب بودن برویس برای یک کاربرد باید با نیاز همان برنامه سنجیده شود؛ کاری که پاسخ فوری می‌خواهد با پردازش دوره‌ای حجم بزرگی از داده شرایط یکسانی ندارد.
دامنه داده‌های قابل استفاده نیز نامحدود نیست. مستندات نسخه عمومی هم‌پردازنده برویس برای دسترسی به داده، اندازه مدار و برخی انواع تراکنش محدودیت‌هایی ذکر می‌کنند. پشتیبانی از یک زنجیره یا نوع داده باید در مستندات همان محصول بررسی شود. همچنین اثبات درستِ یک محاسبه، دسترس‌پذیری همیشگی زیرساخت یا بی‌نقص بودن برنامه‌ای را که نتیجه را مصرف می‌کند تضمین نمی‌کند.
امنیت سپرده‌گذاری و خطرهای دارندگان BREV
در طراحی ProverNet، سپرده‌گذاری پشتوانه تعهد اثبات‌ساز به انجام کار است. اسناد معرفی توکن از جریمه سپرده در صورت نقض تعهداتی مانند تأخیر یا رعایت نکردن شرایط کار سخن می‌گویند. در مقابل، راهنمای سپرده‌گذاری پروژه می‌گوید جریمه سپرده در وضعیت توضیح‌داده‌شده در آن راهنما غیرفعال است. بنابراین نباید وجود این سازوکار در طراحی را با فعال بودن همیشگی آن یکی دانست؛ وضعیت عملی آن ممکن است تغییر کند.
واگذاری سپرده خطرهای دیگری هم دارد. عملکرد ضعیف اثبات‌ساز می‌تواند سهم کارمزد دریافتی را کاهش دهد. راهنمای برویس برای برداشت سپرده یک دوره انتظار هفت‌روزه ذکر می‌کند؛ در این مدت دسترسی فوری به توکن وجود ندارد. کاربر هنگام استفاده از قرارداد سپرده‌گذاری، کیف پول و در صورت نیاز پل انتقال به Base، با خطرهای فنی هرکدام نیز روبه‌رو است. بررسی نشانی قراردادها در مستندات رسمی و دقت در مجوز خرج‌کرد کیف پول بخشی از مدیریت این خطرهاست.
جمع‌بندی کاربرد برویس
برویس برای برنامه‌هایی ساخته شده که به محاسبه قابل‌راستی‌آزمایی روی داده‌های زنجیره‌ای نیاز دارند. هم‌پردازنده داده و Pico ابزار تولید این اثبات‌ها هستند و ProverNet درخواست برنامه‌ها را به اثبات‌سازها می‌رساند. BREV در این ساختار برای پرداخت هزینه خدمات، سپرده‌گذاری و مشارکت در حاکمیت استفاده می‌شود.
برای ارزیابی کاربرد پروژه، باید میان توانایی فنی برویس و نتیجه‌ای که یک برنامه خاص با آن می‌سازد فرق گذاشت. کیفیت داده ورودی، قواعد نوشته‌شده توسط توسعه‌دهنده، هزینه و زمان تولید اثبات، عملکرد اثبات‌ساز و امنیت قراردادهای مرتبط همگی بر تجربه نهایی اثر دارند. برنامه‌های اعلام‌شده برای توسعه شبکه نیز تا زمان اجرا، قابلیت فعلی محسوب نمی‌شوند.
