دابل زیرو چیست؟

دابل زیرو چه مسئله‌ای را حل می‌کند؟

اعتبارسنج‌های یک بلاکچین باید پیام‌ها و داده‌ها را به‌موقع به یکدیگر برسانند. اینترنت عمومی برای کاربردهای گوناگون ساخته شده و مسیر یا زمان رسیدن بسته‌های داده در آن همیشه یکسان نیست. تأخیر و تغییرات این تأخیر، که به آن جیتر می‌گویند، می‌تواند برای سامانه‌های حساس به زمان دردسرساز باشد. دابل زیرو شبکه‌ای از مسیرهای ارتباطی اختصاصی و منابع پردازش داده را برای چنین سامانه‌هایی هماهنگ می‌کند.

هدف پروژه بهبود ارتباط میان اجزای سامانه‌های توزیع‌شده است. کاربران اولیه آن شامل اعتبارسنج‌ها و ارائه‌دهندگان زیرساختی مانند سرویس‌های RPC هستند. برای نمونه، یک اعتبارسنج می‌تواند اتصال خود را به شبکه دابل زیرو برقرار کند تا پیام‌هایش از مسیرهای هماهنگ‌شده این شبکه عبور کنند. نتیجه عملی برای هر کاربر به محل اتصال، کیفیت مسیر و وضعیت شبکه بستگی دارد؛ صرف اتصال به دابل زیرو تضمین نمی‌کند که همه پیام‌ها سریع‌تر برسند.

شبکه دابل زیرو چگونه ساخته می‌شود؟

مشارکت‌کنندگان، ظرفیت ارتباطی خود مانند پیوندهای فیبر نوری و سخت‌افزار شبکه را در اختیار پروتکل می‌گذارند. دستگاه‌های دابل زیرو در مراکز داده، انتهای این پیوندها را به شبکه وصل می‌کنند و کارهایی مانند مسیریابی و مدیریت اتصال را انجام می‌دهند. نقاط اتصال میان پیوندهای مشارکت‌کنندگان نیز به ساخت یک شبکه گسترده کمک می‌کنند. بنابراین کیفیت خدمت به زیرساخت فیزیکی و عملکرد کسانی وابسته است که این مسیرها را فراهم می‌کنند.

در مستندات پروژه، مسیریابی مستقیم‌تر پیام‌های خروجی از قابلیت‌های شبکه معرفی شده است. همان مستندات، پالایش بسته‌های ورودی برای حذف پیام‌های تکراری و هرز را هم توضیح می‌دهد، اما تصریح می‌کند که این قابلیت هنوز عملیاتی نیست. هنگام ارزیابی دابل زیرو باید میان قابلیت فعال و طرح فنی تفاوت گذاشت. همچنین اتصال یک اعتبارسنج به شبکه، نیاز او به نگهداری امن سرور و پیکربندی درست ارتباطات را از بین نمی‌برد.

توکن 2Z چه کاربردی دارد؟

2Z توکن کاربردی شبکه دابل زیرو است. طبق مستندات پروژه، برای پرداخت هزینه دسترسی به خدمات ارتباطی شبکه و پاداش دادن به مشارکت‌کنندگانی به کار می‌رود که پهنای باند و سخت‌افزار فراهم می‌کنند. این سازوکار برای پیوند دادن مصرف خدمات به تأمین منابع طراحی شده است: کاربر بابت استفاده از شبکه هزینه می‌پردازد و مشارکت‌کننده در برابر منابعی که به شبکه می‌دهد، توکن دریافت می‌کند.

در واژه‌نامه پروژه، پرداخت هزینه اعتبارسنج با 2Z و امکان تبدیل SOL به 2Z از طریق یک برنامه روی زنجیره آمده است. همان منبع کاربرد دیگری را برای سازندگان خوراک داده در سرویس Edge شرح می‌دهد: آنها برای راه‌اندازی یک خوراک، مقداری 2Z را به‌عنوان وثیقه برنامه قفل می‌کنند و در صورت نقض شرایط مشخص، ممکن است آن را از دست بدهند. این کاربرد به نقش سازنده خوراک داده مربوط است و نباید آن را با حق دریافت پاداش برای هر دارنده توکن یکسان دانست.

فناوری توکن و تفاوت آن با شبکه

2Z طبق افشای پروژه، توکنی از نوع SPL روی بلاکچین سولانا است. این موضوع به محل ثبت و انتقال توکن مربوط می‌شود. خود خدمت دابل زیرو از پیوندهای فیزیکی، دستگاه‌های شبکه و نرم‌افزارهای هماهنگ‌کننده تشکیل شده است. در نتیجه، داشتن 2Z به‌تنهایی به معنی راه‌اندازی یک اتصال شبکه یا مشارکت در تأمین پهنای باند نیست؛ استفاده عملی از خدمت به شرایط فنی و فرایند اتصال آن هم بستگی دارد.

برای درک این تفاوت، می‌توان وضعیت یک اعتبارسنج را در نظر گرفت. او برای بهره‌گیری از مسیر ارتباطی، باید سامانه‌اش را مطابق راهنمای فنی پروژه متصل کند و هزینه خدمت را بپردازد. شخص دیگری ممکن است فقط 2Z را در کیف پول سازگار نگهداری کند و هیچ ترافیکی از شبکه عبور ندهد. هر دو با یک توکن سروکار دارند، اما نقششان در شبکه و خطرهایی که با آن روبه‌رو می‌شوند یکسان نیست.

عرضه توکن و قیمت آن

بر اساس پرونده شفافیت منتشرشده از سوی پروژه، در آغاز ۱۰ میلیارد واحد 2Z ایجاد شد. این رقم را نباید بی‌توجه به تغییرات بعدی، عرضه ثابت همیشگی فرض کرد. همان پرونده از سوزاندن برنامه‌ریزی‌شده بخشی از توکن‌ها در سازوکار پروتکل سخن می‌گوید و درباره احتمال تغییر سیاست عرضه در آینده نیز توضیح می‌دهد. برای بررسی عرضه در هر زمان، باید داده‌های به‌روز زنجیره و افشاهای جدید پروژه را دید.

قیمت لحظه‌ای دابل زیرو برابر با 0.01990 تتر است. قیمت بازار می‌تواند مستقل از میزان استفاده یک فرد از خدمت شبکه تغییر کند. همچنین عرضه قابل معامله، آزادسازی توکن‌های قفل‌شده و تقاضا برای 2Z بر شرایط بازار اثر می‌گذارند. کاربرد توکن برای پرداخت هزینه شبکه، به‌خودی‌خود ارزش ثابت یا رابطه قابل پیش‌بینی میان رشد مصرف شبکه و قیمت توکن ایجاد نمی‌کند.

امنیت و محدودیت‌های عملی

امنیت نگهداری 2Z از مراقبت از کلید خصوصی و بررسی درست شبکه و نشانی توکن شروع می‌شود. انتقال توکن روی سولانا با عملیات فنی شبکه دابل زیرو یکسان نیست؛ بنابراین هنگام واریز یا برداشت، سازگاری کیف پول و شبکه مقصد اهمیت دارد. خطا در نشانی یا انتخاب شبکه ممکن است بازیابی دارایی را دشوار کند. استفاده از یک سرویس واسطه نیز خطرهای مربوط به همان سرویس را به نگهداری شخصی توکن اضافه می‌کند.

در سطح زیرساخت، کیفیت پیوندهای فیبر، دستگاه‌های مشارکت‌کنندگان و نرم‌افزار هماهنگ‌کننده بر دسترسی و عملکرد شبکه اثر دارند. اختلال در یک مسیر، قطع ارتباط مرکز داده یا پیکربندی نادرست می‌تواند کیفیت خدمت را پایین بیاورد. معیارهایی مانند تأخیر و جیتر برای ارزیابی عملکرد مهم‌اند، ولی نتیجه آنها در همه مسیرها و زمان‌ها یکسان نیست. ادعای فنی پروژه را باید همراه با وضعیت واقعی قابلیت‌ها و اندازه‌گیری‌های قابل بررسی خواند.

ریسک‌ها و نکاتی برای شناخت بهتر دابل زیرو

2Z دارنده‌اش را صرفاً به دلیل مالکیت توکن، صاحب شبکه یا درآمد مشارکت‌کنندگان نمی‌کند. پرونده شفافیت پروژه برای این توکن حق سود تقسیمی، سهم مالکیت یا رأی حاکمیتی عمومی ذکر نمی‌کند. برخی نقش‌ها، مانند تأمین زیرساخت یا ساخت خوراک داده، شرایط و مسئولیت‌های جداگانه دارند. پیش از نسبت دادن هر کاربردی به دارنده عادی توکن، باید دید آن کاربرد برای چه نقشی تعریف شده و آیا در زمان استفاده فعال است یا در برنامه توسعه قرار دارد.

ریسک دابل زیرو به نوسان قیمت محدود نیست. تقاضا برای خدمت شبکه، توان مشارکت‌کنندگان در حفظ کیفیت مسیرها، تغییر سازوکار پاداش و آزادسازی عرضه می‌توانند بر اقتصاد توکن اثر بگذارند. از سوی دیگر، بهبود ارتباط داده به عملکرد کل بلاکچین یا یک برنامه خاص وابسته به عوامل دیگری نیز هست. برای شناخت این دارایی، کاربردهای فعال 2Z، مستندات فنی و افشاهای تازه پروژه باید کنار هم بررسی شوند.

• مستندات رسمی دابل زیرو، معرفی شبکه
• مستندات رسمی دابل زیرو، واژه‌نامه و کاربردهای 2Z
• پرونده شفافیت توکن دابل زیرو