دیدن قیمت در نزدیکی یک سطح، به‌تنهایی دلیل کافی برای معامله نیست. پیش از ثبت سفارش باید روشن کنید در چه شرایطی وارد می‌شوید، کجا می‌پذیرید که فرضتان اشتباه بوده و چه مقدار از سرمایه را در معرض زیان می‌گذارید. این مقاله همین تصمیم‌ها را با یک مثال فرضی دنبال می‌کند.
در این مقاله چه می‌خوانیم؟
اگر هنوز در رسم محدوده‌ها تردید دارید، راهنمای حمایت و مقاومت به شناسایی آن‌ها می‌پردازد. در این تمرین فرض می‌کنیم محدوده‌ها را روی نمودار مشخص کرده‌اید و می‌خواهید بر اساس واکنش قیمت، یک برنامه قابل بررسی بنویسید.
پیش از ورود، سناریو را بنویسید
فرض کنید قیمت یک رمزارز در چند نوبت نزدیک محدوده ۹۹ تا ۱۰۱ واحد برگشته و نزدیک ۱۰۸ تا ۱۱۰ واحد با فشار فروش روبه‌رو شده است. این اعداد صرفاً برای تمرین‌اند و به قیمت یا رفتار هیچ دارایی واقعی اشاره ندارند. سطح‌ها را به شکل محدوده در نظر بگیرید؛ انتظار واکنش دقیق در یک عدد، برنامه را شکننده می‌کند.
ابتدا بازه زمانی نمودار را انتخاب کنید و سطح‌ها را در همان بازه بررسی کنید. محدوده‌ای که روی نمودار روزانه دیده می‌شود، ممکن است برای تصمیمی که با کندل‌های چنددقیقه‌ای می‌گیرید کافی نباشد. تحلیل تکنیکال ابزارهایی برای خواندن رفتار گذشته قیمت دارد، اما هیچ سطحی واکنش بعدی بازار را تضمین نمی‌کند.
برای این مثال، شرط ورود را چنین تعریف می‌کنیم: قیمت به محدوده پایین برسد، دوباره بالای آن برگردد و کندل بازه انتخابی بالای ۱۰۱ بسته شود. اگر این اتفاق نیفتد، معامله‌ای در کار نیست. این شرط کمک می‌کند تصمیم از پیش نوشته شود، هرچند بسته شدن کندل هم می‌تواند با یک حرکت ناموفق همراه باشد.
یک معامله فرضی با عددهای مشخص
فرض کنید پس از تحقق شرط، امکان ورود در قیمت ۱۰۲ فراهم شود. حد ضرر برنامه را ۹۸ و محدوده بررسی برای خروج را از ۱۰۸ در نظر می‌گیریم. فاصله ورود تا حد ضرر ۴ واحد و فاصله ورود تا ۱۰۸ برابر ۶ واحد است؛ بنابراین نسبت سود بالقوه به زیان برنامه‌ریزی‌شده، پیش از هزینه‌ها، ۱٫۵ به ۱ می‌شود. این نسبت فقط شرح یک سناریو است و احتمال رسیدن قیمت به هدف را نشان نمی‌دهد.
حالا سرمایه فرضی را ۱۰۰۰ واحد و سقف زیان مورد قبول این معامله را یک درصد، یعنی ۱۰ واحد، بگذارید. با فاصله ۴ واحدی تا حد ضرر، اندازه موقعیت برابر ۲٫۵ واحد از دارایی می‌شود. ارزش خرید در قیمت ۱۰۲ حدود ۲۵۵ واحد است. این محاسبه برای معامله نقدی بدون اهرم و پیش از کارمزد نوشته شده است.
کارمزد خرید و فروش و اختلاف قیمت سفارش با قیمت اجرا، از نتیجه کم می‌کنند. اگر می‌خواهید زیان کل از ۱۰ واحد فراتر نرود، باید سهمی از این سقف را برای هزینه‌های قابل برآورد کنار بگذارید و اندازه موقعیت را کاهش دهید. در حرکت تند بازار نیز ممکن است حد ضرر در قیمت ۹۸ اجرا نشود؛ پس عدد ۱۰، سقف قطعی زیان نیست.
اگر قیمت طبق برنامه پیش نرفت
ممکن است قیمت برای لحظه‌ای بالای ۱۰۱ برود و پیش از بسته شدن کندل به محدوده قبلی برگردد. طبق شرطی که نوشته‌ایم، در این حالت ورودی نداریم. اگر بعد از ورود قیمت به زیر محدوده پایین برسد، باید نتیجه را با حد ضرر و قواعد اجرایی سفارش خود بسنجید؛ جابه‌جا کردن حد ضرر برای فرار از ثبت زیان، ارزیابی برنامه را دشوار می‌کند.
حالت دیگر، حرکت قیمت تا نزدیکی ۱۰۸ و برگشت آن است. پیش از ورود تعیین کنید در محدوده بالایی چه خواهید کرد: خروج کامل، خروج بخشی از موقعیت یا نگهداری بر اساس شرطی مشخص. هیچ‌کدام همیشه بهتر نیست. تصمیمی که هنگام باز بودن معامله می‌گیرید باید با میزان ریسک پذیرفته‌شده و هزینه اجرای سفارش سازگار باشد.
اگر قیمت بدون بازگشت به محدوده پایین رشد کند، این سناریو فرصت ورود نداده است. دنبال کردن قیمت با سفارشی عجولانه، معامله‌ای تازه با نقطه ورود و نسبت سود به زیان متفاوت می‌سازد. برای آن باید برنامه تازه‌ای نوشته شود.
خطاهای رایج را چگونه پیدا کنیم؟
پس از پایان تمرین یا معامله، تصویر نمودار و زمان تصمیم را ثبت کنید. سپس قیمت برنامه‌ریزی‌شده را با قیمت واقعی اجرا مقایسه کنید. بررسی خطا وقتی مفید است که بتوانید نشان دهید کدام تصمیم با برنامه فرق داشته است، نه اینکه فقط نتیجه سود یا زیان را ببینید.
برای بازبینی، این پرسش‌ها را به ترتیب پاسخ دهید:
- آیا محدوده را پیش از رسیدن قیمت رسم کرده بودید، یا بعد از دیدن حرکت قیمت آن را جابه‌جا کردید؟
- آیا شرط بسته شدن کندل برقرار شد؟ ورود زودهنگام، حتی اگر سود بدهد، همچنان خروج از برنامه است.
- آیا اندازه موقعیت را با فاصله واقعی تا حد ضرر و هزینه‌های معامله حساب کردید؟
- آیا سفارش با قیمت مورد انتظار اجرا شد؟ اختلاف اجرا می‌تواند نسبت سود به زیان اولیه را تغییر دهد.
- آیا تصمیم خروج از قبل نوشته شده بود، یا نزدیک محدوده بالایی بر اساس هیجان تغییر کرد؟
جمع‌بندی
برای استفاده عملی از سطح‌ها، یک محدوده، شرط ورود، نقطه بی‌اعتبار شدن فرض و اندازه موقعیت را پیش از معامله مشخص کنید. سپس اجرای واقعی را با همان برنامه بسنجید. حتی یک معامله سودده هم ممکن است با ورود شتاب‌زده یا پذیرش ریسکی بیش از سقف تعیین‌شده همراه باشد؛ ثبت این تفاوت‌ها به اصلاح تصمیم‌های بعدی کمک می‌کند.
