اندیکاتور ممکن است چند سطح مرتب روی نمودار نشان دهد، اما تصمیم دشوارتر تازه از همان‌جا شروع می‌شود: کدام سطح برای بررسی مناسب است و چه رفتاری نشان می‌دهد که برداشت اولیه شما اشتباه بوده؟ اگر هر برخورد قیمت با یک خط را نشانه ورود بدانید، در بازاری با نوسان زیاد به‌سرعت با سیگنال‌های متناقض روبه‌رو می‌شوید.
در این مقاله چه می‌خوانیم؟
این راهنما یک سناریوی فرضی را قدم‌به‌قدم دنبال می‌کند. هدف، تمرین خواندن خروجی ابزار و ثبت دلیل تصمیم است. هیچ سطحی به‌تنهایی نتیجه معامله را معلوم نمی‌کند و مثال پیش رو هم پیشنهاد خرید یا فروش یک رمزارز نیست.
پیش از مثال، خروجی ابزار را قابل بررسی کنید
ابتدا یک جفت‌ارز و یک بازه زمانی مشخص انتخاب کنید. نام بازار، بازه زمانی و تنظیمات ابزار را یادداشت کنید؛ وگرنه بعداً روشن نیست دو تصویر متفاوت از نمودار را با شرایط یکسان مقایسه می‌کنید یا نه. اگر اندیکاتور چند سطح نزدیک به هم رسم می‌کند، آن‌ها را به‌صورت یک ناحیه تقریبی ببینید. بازار معمولاً به خطی با دقت ظاهری چند رقم اعشار واکنش نشان نمی‌دهد.
برای شناخت روش رسم سطوح و تفاوت تنظیمات ابزارها، راهنمای اندیکاتور حمایت و مقاومت نقطه شروع مناسبی است. در این تمرین، پرسش عملی این است که آیا سطح نشان‌داده‌شده پیش از رسیدن قیمت قابل مشاهده بوده و پس از برخورد چه اتفاقی افتاده است. این دو زمان را از هم جدا کنید تا اطلاعاتی که بعداً روی نمودار ظاهر شده، وارد قضاوت اولیه‌تان نشود.
یک سناریوی فرضی روی نمودار
فرض کنید قیمت یک رمزارز پس از یک افت، دوباره به ناحیه‌ای نزدیک می‌شود که ابزار آن را حمایت نشان داده است. پیش از برخورد، روی تصویر همان لحظه علامت بزنید که ناحیه کجاست. سپس دو احتمال را بنویسید: قیمت ممکن است در آن محدوده مکث کند و برگردد، یا از آن عبور کند. این یادداشت ساده کمک می‌کند پس از دیدن ادامه نمودار، برداشت گذشته خود را تغییر ندهید.
حالا کندل‌های بعدی را یکی‌یکی بررسی کنید. اگر قیمت برای مدتی زیر ناحیه برود و دوباره بالای آن بسته شود، رفتاری متفاوت از حالتی دیده‌اید که چند کندل پی‌درپی زیر ناحیه بسته می‌شوند. هیچ‌کدام تضمین حرکت بعدی نیست؛ تفاوتشان در این است که برای سناریوی شما شواهد متفاوتی فراهم می‌کنند. پیش از هر تصمیم، مشخص کنید چه نوع بسته‌شدنی یا چه تغییر ساختاری باعث می‌شود سناریوی بازگشت را کنار بگذارید.
در صورت بررسی معامله، محل خروج در سناریوی نامعتبر، اندازه موقعیت و هزینه احتمالی معامله را نیز پیشاپیش در نظر بگیرید. اگر فاصله میان محل ورود فرضی و محل نامعتبر شدن سناریو برای شما قابل‌قبول نیست، صرف دیدن یک سطح دلیل کافی برای معامله نیست. برای تمرین ترید با حمایت و مقاومت، همین ترتیب تصمیم‌گیری از پیدا کردن یک خط ظاهراً دقیق مفیدتر است.
چطور خطاهای رایج را پیدا کنیم؟
نخست بررسی کنید سطح چه زمانی رسم شده است. بعضی ابزارها برای تشخیص سقف یا کف به کندل‌های بعدی نیاز دارند. در نمای کامل نمودار، سطح ممکن است قدیمی به نظر برسد، در حالی که هنگام شکل‌گیری همان کندل هنوز قابل مشاهده نبوده است. نمودار را به‌صورت مرحله‌ای مرور کنید و فقط با اطلاعاتی قضاوت کنید که در هر مرحله در دسترس بوده‌اند.
خطای دیگر، یکسان دانستن همه برخوردهاست. برخورد نخست با ناحیه‌ای که بارها آزمایش شده، یا لمس کوتاه یک ناحیه در میانه نوسان شدید، شرایط یکسانی ندارد. لازم نیست برای هر حالت قاعده قطعی بسازید. کافی است شرایط برخورد را در یادداشت خود ثبت کنید و نتیجه را همراه با همان شرایط بسنجید.
تغییر مداوم تنظیمات پس از دیدن نتیجه نیز می‌تواند تصویری گمراه‌کننده بسازد. اگر طول دوره یا حساسیت ابزار را آن‌قدر عوض کنید تا خطوط با حرکت گذشته قیمت جور شوند، هنوز نمی‌دانید همان تنظیمات در داده‌های بعدی چه رفتاری دارند. یک تنظیم مشخص را نگه دارید، چند نمونه را با روشی یکسان بررسی کنید و سپس درباره تغییر آن تصمیم بگیرید.
بررسی نتیجه در ابزارهای مختلف
اگر از اندیکاتور حمایت و مقاومت در تریدینگ ویو استفاده می‌کنید، پیش از مقایسه دو نمودار نام اندیکاتور، تنظیمات، جفت‌ارز و بازه زمانی را کنار هم بگذارید. ابزارهایی با نام مشابه ممکن است قواعد یکسانی برای رسم سطح نداشته باشند. همچنین تفاوت منبع داده یا نوع کندل می‌تواند محل نمایش سطوح را تغییر دهد. در فراز یا هر محیط نموداری دیگر نیز همین اطلاعات را ثبت کنید تا بدانید اختلاف دو خروجی از کجا آمده است.
برای بررسی معامله‌های گذشته، از هر نمونه یک تصویر پیش از برخورد و یک تصویر پس از آن نگه دارید. کنار تصاویر بنویسید آیا سطح از ابتدا دیده می‌شد، شرط نامعتبر شدن سناریو چه بود و قیمت بعداً چگونه رفتار کرد. راهنمای حمایت و مقاومت درباره خواندن خود سطوح توضیح بیشتری می‌دهد؛ این دفتر ثبت به شما کمک می‌کند کاربرد یک ابزار مشخص را در روش بررسی خودتان بسنجید.
جمع‌بندی
یک سطح رسم‌شده زمانی به کار تمرین می‌آید که بتوانید زمان پیدایش، شرایط برخورد و دلیل کنار گذاشتن سناریوی خود را ثبت کنید. در مثال فرضی، مهم‌ترین کار پیش از دیدن نتیجه انجام شد: ناحیه و شرط نامعتبر شدن برداشت اولیه مشخص شدند.
اگر در مرور مرحله‌ای نمودار ببینید سطحی دیر ظاهر می‌شود، برخوردهای متفاوت را یکسان تفسیر کرده‌اید یا فقط با تغییر تنظیمات به نتیجه دلخواه می‌رسید، آن نمونه را دوباره بررسی کنید. چنین بازبینی‌ای شناخت دقیق‌تری از محدودیت ابزار می‌دهد، بدون آنکه از یک خط روی نمودار انتظار پیش‌بینی قطعی داشته باشید.
